نقص عجیبی که ۳۴۶ مسافر هواپیما را به کام مرگ کشاند
به گزارش ابزار اپل، نقص طراحی و فشارهای تجاری برای رقابت با ایرباس، دو سقوط مرگبار بویینگ 737 مکس با 346 قربانی را به دنبال داشت.
به گزارش ابزار اپل به نقل از خبر آنلاین، به نقل از زومیت، دو سانحه ی بویینگ ۷۳۷ مکس، سقوط پرواز Lion Air 610 در پاییز ۲۰۱۸ و Ethiopian Airlines 302 در زمستان ۲۰۱۹، مجموعاً جان ۳۴۶ نفر را گرفتند.
بررسی ها نشان داد یکی از عوامل کلیدی هر دو حادثه، عملکرد سیستم ی MCAS بود؛ نرم افزاری که جهت کمک به کنترل وضعیت دماغه ی هواپیما در شرایط خاص طراحی شده بود.
مشکل اصلی در طراحی اولیه این بود که MCAS برای فعال شدن می توانست به داده ی تنها یک سنسور زاویه ی حمله (AOA) تکیه کند. اگر این سنسور داده ی اشتباه ارسال می کرد، سیستم تصور می کرد زاویه ی حمله بیش از اندازه زیاد شده و فرمان پایین آوردن دماغه ی هواپیما را صادر می کرد.
خطر، زمانی بیشتر می شد که بعد از اصلاح خلبان، MCAS می توانست باردیگر فعال شود و فرمان پایین بردن دماغه را تکرار کند. گزارش کنگره ی آمریکا این طراحی را به علت اتکا به یک سنسور و قابلیت تکرار فرمان ها، ذاتاً شکننده توصیف کرده بود.
در کنار مشکلات فنی، تحقیقات کنگره از فشار شدید مالی و تجاری برای رقابت با ایرباس A320neo نیز سخن گفتند. بویینگ برای پاسخ سریع تر به رقیب اروپایی، بجای طراحی یک هواپیمای بطورکامل جدید، نسل جدید ۷۳۷ را توسعه داد و کوشش کرد تغییراتش به اندازه ای باشد که هزینه و دشواری آموزش خلبانان افزایش پیدا نکند.
گزارش غائی کمیته ی حمل و نقل مجلس نمایندگان آمریکا می گوید این فشارها به کاهش هزینه، حفظ برنامه ی زمانی و برخی تصمیم های ناصحیح در طراحی و نظارت منجر شدند.
بعد از زمین گیر شدن ۷۳۷ مکس، FAA اصلاحات گسترده ای را الزامی کرد. در نسخه اصلاح شده، MCAS از هر دو سنسور AOA بهره می گیرد و در صورت اختلاف یا خرابی، از فعال شدن ناصحیح آن جلوگیری می شود. همین طور MCAS دیگر نمی تواند یک فرمان پایین بردن دماغه را برای یک رویداد واحد بطور مکرر صادر کند؛ سیستم برای هر رویداد زاویه ی حمله بالا، تنها یک فعال سازی مجاز دارد.
داستان ۷۳۷ مکس به یکی از مهم ترین درسهای صنعت هوانوردی تبدیل شد: نرم افزار هیچ گاه نباید با یک نقطه ی شکست واحد، کنترل حیاتی هواپیما را در اختیار بگیرد. در این پرونده، مشکل فقط یک خطای برنامه نویسی نبود؛ تلفیقی از تصمیم های طراحی، فرضیات ناصحیح درباره ی ی واکنش خلبانان، پروسه صدور گواهی و فشارهای تجاری در نهایت به فاجعه ای با ۳۴۶ قربانی منجر گردید.
خلاصه اینکه در کنار مشکلات فنی، تحقیقات کنگره از فشار شدید مالی و تجاری برای رقابت با ایرباس A320neo نیز سخن گفتند. بویینگ برای پاسخ سریع تر به رقیب اروپائی، بجای طراحی یک هواپیمای بطورکامل جدید، نسل جدید ۷۳۷ را توسعه داد و کوشش کرد تغییراتش به اندازه ای باشد که هزینه و دشواری آموزش خلبانان افزایش پیدا نکند.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب